BAŞLANGIÇ

Merhaba. Benim adim Sehnaz. 14 senedir Hollanda’da yasiyorum. Hayatim hayvanlarla
icli disli gecti. Kucucuk bir cocukken bile hayvanlari o kadar cok severdim ki, olu bir lagamfaresini bagrima basim aglaya aglaya eve gittigim gunu hatirliyorum. Annem, feryatlarima cama firladi, bana birsey oldugunu dusunerek. Elimde ne oldugunu o uzakliktan pek cozememisti, ama yaklastigim zaman bir fare oldugunu kuyrugundan anlayip basti cigligi “at onu elinden Allahin cezaci cocuk, aaaaat!!!”. Feryat etme sirasi annemdeydi. Once terlik yedim sonrada banyoya sokuldum. Gec kalmistik, sackiran cikardim, bir yigin ilac icmek zorunda kaldim ve asilar oldum. Bu olay beni yildirmadi, eve surekli hayvanlar getirmeye devam ettim. 
Bu gun 45 yasindayim ve hala ayni seyi yapiyorum, yani hala eve hayvan getiriyorum. Diger hayvan sever arkadaslarimla da elimizden geldigi kadar, maddi manevi yardimlarda bulunuyoruz. Bir sabah gazetede gordugum ilan, uzun zamandir yapmak isteyip de hala beklemede tuttugum bir seyi, bir anda onume serdi: Hayvan ambulansi gonullu ariyordu. Icimden bir ses “tam sirasi” dedi, hemen aradim. Pazar gunu icin anlastik. Tabi bu arada, cok kotu seylerle karsilasirsam ne yapacagimi dusunmeye basladim. Kabus gibi coktu uzerime. Yine de gittim. Bakin neler oldu;

Ilk hafta: Bir telefon geldi; bir guvercin bulmuslar derede. Arabaya atladigimiz gibi gittik. Guvercinin bir yaris guvercini oldugunu soforden duydum. Ingiltereye goturulup oradan saliyorlarmis ve guvercinler Hollandaya, ait olduklari yerlere geri geliyorlarmis. Nereden mi biliyordu sofor? Soyleyeyim; guvercinin bir bileginde mavi, diger bileginde yesil bir bant vardi. Mavi bantin uzerindeki numara kime ait oldugunu, yesil bant da kusun yarista oldugunu gosteriyormus. Neyse guvercini alip KUS HASTANESINE (saka gibi geliyor degilmi?) goturduk. Orada bir gece kalip ertesi gun tekrar serbest birakilacakmis.

Yerimize dondukten sonra bir telefon daha geldi. Cocuklar kopek bulmuslardi. Adrese gittik. Bir yigin cocuk bizi karsiladi, kopege Bob adini vermislerdi. Soforumuz scannere cikartip kopegin chip li olup olmadigina bakti once. Sansliydik, cunku kopek chipliydi. Bu numaradan sahibinin adres ve telefonunu bulduk ve aradik. Kadin gelip aldi kopegini. Cocuklar pek memnun degildi, cunku kopegi cok sevmislerdi.  

Ilk gunde karsilastigim en kotu sey, buyuk bir kafesin icindeki kediydi. Birileri kediyi feci hirpalamis, arka tarfinda ve gogsunde hic tuy yoktu. Hayvan ambulansi bakiyordu ona. O kadar canayakin bir kediydiki, basina gelen butun kotu seylerden sonra bile hala insanlari seviyordu.  

Ikinci hafta: Bu hafta bir surpriz bekliyordu beni. Ambulansimiz geldi. Icinde neler yokki: telsiz, telefon, navigation sistemi. Arka taraf tam tekmil. Yani insan ambulansinda ne varsa bunda da var. Mavi-kirmizi isiklarimiz bile var

Bu gun bir yavru guvercin ve marti bulundu. Ikiside iyi ellerde simdi. Yavru guvercini, yavru kus ve kirpileri buyuten kadinin evine goturduk. Bu kadin Alman, ama uzun zamandir Hollanda da yasiyor ve kus hastanesi, ambulans bakima muhtac yavrulari ona getiriyorlar. Ben bu kadini seneler once gormustum ve hafizamda kalan sey kaslari olmustu. Kaslari yok o yuzden mor renkli bir kalemle kendine kas yapiyor. Yavru marti da kus hastanesine gitti. Ucmayi ogrenince ikiside serbest kalacak. 

Ucuncu hafta: Bu gun kaza geciren bir kediye yardim ettik. Durumu cok vahim degil, ama 6 hafta kafeste kalmasi gerekiyor, Kalcasi yerinde oynamis, bu yuzden atlayip ziplamamasi lazim.   

Bakalim haftaya neler olacak.