ben bir köpeğim sadece

bakin, ben sadece bir kopegim. sadece bir kopek!

sokakda dogdum, bazilari gibi ''cins'' degildim. hani o pet-shoplarda gorup bayildiginiz ''ha ne sevimli sey...ay yazik buna...'' olamadim hic. Onlara gosterdiginiz sevgi ve anlayisi hak edemedim hic. cunku ben sokakdaydim, ben cins degildim, ben pistim. ben sadece bir kopegim. sokak kopegi! sizlerin tehlikeli bulduklarindan, kuduz diye korktuklarindan, korkuttuklarindan. kendi korkularinizi herkeslere asilayip hedef gosterdiklerinizden o korkulariniz ki bizleri barinaklara hapseden, bizleri zehirleten, pompali tufeklerle vurduran.o korkulariniz ki bizleri tekmeleten, iten, kakan, demir sopalarla iskence eden.
o korkulariniz ki 5 yasinda cocugu bile bize tasla saldirtan.o korkulariniz ki 10 yasindaki cocuklarin bizleri dovusturmesine sebep olan ve en acimasizi da siz insanoglunun cocuklarinin bundan zevk almasina, bununla eglenmesine sebep olan.

o cocuklar ki daha 10 yasinda, daha aski, sevgiyi, paylasmayi ogrenmeye calisan ama hepsinden once iskence etmeyi ve bundan zevk almayi ogrenen.o insanoglu ki kendine hicbir zarari olmayan hayvani boynuna teller gecirip bogan. bazilarimiz bugun pompali tufeklerden kurtulmus, uyutulmaktan kurtulmus, sozum ona ''olum''den kurtulmus, barinaklarda.

siz hic ''olum'' kokusunu icinize ceke ceke yasadiniz mi?

siz hic surekli bagiran, can cekisen irkinizla birlikte bokunuzun icinde yasadiniz mi?

siz acaba hic vucudunda kan kalmamis, 2 aylik yavru bir kopegin, damari
bulunamazken cikarttigi insan yavrusu sesini duydunuz mu?

siz hic aglaya aglaya, bagirsaklariniz dugumlenmis, vucudunuzun tamamini
iltihap kaplamis öldünüz mü?

hic sizi bir kafese kapattilar mi sizin gibi 15 tanesinin oldugu?

ve siz bu kafeste sadece zayif oldugunuz icin saldiriya ugradiniz mi, digerleri
tarafindan parcalandiniz mi?

''bir tane eksilirse bize daha cok yemek kalir'' diye parcalamaya kalktilar mi?

biri kolunuzda, biri bacaginizda, digeri sirtinizda, digeri bogazinizda, ayni anda 8-10 tanesi uzerinizde ve siz avaz avaz bagirirken insanlarin bile bi sey yapamadigi oldu mu?

ve siz bu parcalanma sirasinda mucadeleyi birakip ''tamam, artik öldüm'' dediniz
mi?

''artik öldüm'' deyip de sizi parcalasinlar diye birakip herbiri vucudunuzdan bir isirik alirken oylece yattiniz mi? uzerinizdeki bu lokmalari etinizden ayirabilmek icin uzerinize soguk su puskurttukleri ve sizin artik bunu da duymadiginiz oldu mu?

sonra insanlar gelip sizi kanlar icinde, sirilsiklam disari cikardiklarinda, tedavi altina aldiklarinda ''ölüm sokuna'' girip iyilesmek yerine öldünüz mü?

boynunuzdaki yaralardan yemek yiyemezken sizi siringalarla besleyip yasatmaya calisti mi birkac iyi insan?

ya da siz bugun öldünüz ve yarin sahiplendiniz mi?

o hic gelmeyen sahipler 1 gun gec geldikleri icin öldünüz mü?

hani birileri sizlerden bi sekilde haberdar oldugunda ''kopeklerin hepsi
sokak kopegi mi, cins ariyorduk biz'' diye sordular mi?

daha ''golden retriever''i telaffuz edemeyen ''ben gold ariyordum aslinda'' diye arayan,
pet-shoplara para vermek istemeyen ama illa ki cins hayvan isteyenler
gelmediginden siz hic öldünüz mü?

siz hic sirf sahipleri onu terk etti diye hayata kusup yemek yemegi reddeden, kendini kafesin kosesine yapistirip kimseleri yanina yaklastirmayan, INTIHAR eden kopek gordunuz mu?

siz hic apartmanda istemiyorlar diye sahibinin getirip barinaga biraktigi, bir klube yaptigi, hergun ziyarete geldigi, yarim saat sevdigi bir kopek
gordunuz mu?

ve bu sahibini sonsuz sevgi ve ilgisiyle karsilayan, asla bu hapishaneye neden terk edildigini sorgulamayan bir kopek?

bu mektup bitmez, siz de zaten tum bunlari gormeden, yokmus gibi yasarsiniz
bizler her turlu iskenceyi,sevigisizligi, aciyi hak eden sokak hayvanlariyiz

hayat...



ozgun, 6.2.2003

ozgun@yasamhakkinasaygi.com