ben bir sokak köpeğiyim

Ben bir sokak kopegiyim
sokakta dogdum
sokakta buyudum
annemi tanidim sadece
boz dediklerinden, irice
hergun copleri karistirip
onca kendini, sonra bizleri doyururdu
belediye tarafindan vuruldu

ben bir sokak kopegiyim
sokakta dogdum
sokakta buyudum
babami hic tanimadim
annemi sokakta kaybettim
insanlar basta sevdi beni
kucukken ''ne sevimli..'' derlerdi
sonra buyudum
artik ''ne cirkin sey''dim
artik ''sokak kopegi''ydim
artik ''kuduz kopek''tim
hayir, gercekte degildim
bu onlarin bana hitap sekliydi
ben yine bendim iste
bir sokak kopegi
sokakta dogmus
sokakta buyumus

birgun geldiler
boynuma ipi gecirdiler
beni ''ora''ya goturduler
benim gibiler vardi
onlarcasi, yuzlercesi
sagliklisi, sakati
hastalik vardi, esaret vardi
ama karnimiz doyuyordu
artik ''9 numara''daydim
ikamet ettigim dunya bu kafesti
birkac bakici ve gonullu
bizimli sadece onlar ilgili
sira bize gelmek bilmiyordu
burada gunler gecmek bilmiyordu
disari cikmak hayaldi
sokaklar bizim icin tehlikeliydi

ayni kafeste yasiyor
ayni kafeste uyuyoruz
ayni kafeste yemek yiyor
ayni kafeste tuvaletimizi yapiyoruz
evet, biraz da kotu kokuyoruz...

simdi ev ' lenmemiz gerekiyormus
insanlar tarafindan evlat edinilmemiz gerekiyormus
yoksa olecekmisiz
30 gun icinde....
anneme mi kavusmali yoksa?
cok uzgunum
cok caresizim
sucum ne benim?
ben bir sokak kopegiyim....

ozgun, 28.5.2002

ozgun@yasamhakkinasaygi.com