BEN VE SEN

Ben insan doğmuşum, sen hayvan!

Bana insan demişler, sana hayvan!

Ben bir evde doğmuşum, anne ve babamın olduğu

Sen bir sokakda doğmuşsun, anne ve babalarının (!) olduğu

Benim babam anneme sormuş :”BEBEK YAPALIM MI” diye

Senin babaların sormamış annene: “BEBEK YAPALIM MI” diye

Benim annem kendi karar vermiş bebek sahibi olmaya

Senin annene sadece tecavuz edilmiş bebekler sahibi oldurtmaya

Beni tüm aile karşılamış, davulla zurnayla

Sana ise sadece anne sahip çıkmış, tek başına sokakda

Benim bir kimliğim olmuş, bir vatanım

Senin ne kimliğin olmuş, ne de hakkın

Ben sırf insanım diye hep sevgi görümüşüm

Sen hayvansın diye hep itilip kakılmışsın

Ben sıcak evlerde yaşamışım

Sen hep soğuk sokaklarda

Ben ve sen

İkimize de kimse sormamış “doğmak ister misin” diye

İkimiz de seçmemişiz doğmayı

Ama ikimiz de yaşamak zorunda bırakılmışız bize verilen hayatları

Ben sana yapılanları görerek, bilerek

Sen sana yapılanlara ses edemeyerek…

Ben senin için kavga ederek

Sen kendin için hiçbir şey yapamayarak…

Ben ve sen…

Seni kalbime sokabilsem, orada saklasam?

Dokunamasalar sana, canını yakamasalar?

Ozgun Ozturk , 10 Kasım 2005