canım annem, canım kızım

Ben kucukken ve annemin biricik kiziyken, ki hala oyleyim, bir oyun oynardik annemle.

Sarilirdik birbirimize, annem soylerdi ben tekrarlardim:

- Canim kizim

- Canim annem

- Tatli kizim

- Tatli annem

- Guzel kizim

- Guzel annem

- Melek kizim

- Melek annem

- Bal kizim

- Bal annem

Sonraaaa:

-  Cisli kizim

-  Cisli annem

-  Boklu kizimmmm

-  Boklu annemmmm

derken ben, annem baslardi beni gidiklamaya. Zaten burada gidiklamanin gelecegini bilen ben “boklu annem” derken kikir kikir kikirdardim, sonra da patlatirdim kahkahayi.

Bu oyunu hemen hemen hergun oynardik canim annemle. Hergun ve ust uste birkac kere.

O her cumlede, sarilmisken birbirimize, kokumuzu duyar, sevgimizi hissederdik.

Dunyada sadece melek annem ve ben olur, bir olurduk sanki. Oylesine mutlu, oylesine huzurlu, oylesine sevgi doluyduk ki…

Bu sevgi dolu ailede dogdugum icin kendimi cok sansli hissediyorum ben.

Sanirim onlarin bu guven dolu sevgisi bana tum yaratilana guvenmeyi ve sevmeyi ogretti.

Tek ogretmedikleri ise kazik yemekti.

Onu da sag olsun, hayatima giren bircok insan ogretti.

 “insana dair hicbir sey sasirtmaz” demisti gunun birinde cok saygi duydugum birisi

beni ise her seferinde yeni bir saskinliga ugratiyor hayatima giren her yeni kisi…

Ozgun Ozturk, 07.09.2005

veryday you can feed a hungry child
www.thechildhealthsite.com
Everyday you can feed a hungry animal
www.theanimalrescuesite.com