dua

Bana her gece uykuya dalmadan önce dua etmeyi anneannem öğretti.

Ve öylesine engindi ki yüreği, içimden ne geliyorsa onu söyleyebileceğimi öğretti. Anneannemin pamuk koynunda uyuya kaldığım o zamanda, neredeyse tanıdığım tüm insanlar ve bildiğim tüm hayvanlar
 için dua etmeyi öğrendim ben.

Duamı bir tekerleme gibi kendim bulmuştum, bunun için de o kocaman yürekli melek anneannem
tarafından yüreklendirilmiştim:

“Allah’ım, sen benim annemi, babamı, ailemi,

dostlarımı, akrabalarımı,

tüm sevdiklerimi,

beni tüm sevenleri ,

ve zor durumdaki tüm canlıları,

kazadan beladan koru,

kötülerden sakın,

iyilerin yanında et,

bolluk içinde et,

mutlu et,

üzüntülü etme,

ve de kavgalı etme.

amin….”

Çocuk aklımla ben bu duayı tekrarlardım her gece.

Her seferinde unuttuğum kaldı mı endişesiyle… 

Dualarım nasıl olurdu o olmasa, bilmiyorum. 

Canım anneannem seni çok özlüyorum… 

Anneannesinin gülü’nden hasretle anneannesine…

Özgün Öztürk, 7.4.2005