durdum düþündüm
Durdum dusundum.
Dusundum ki bu dunyayi ben yaratmis olsaydim.
Bu dunyadaki her insani, her hayvani, her bitkiyi, tasi, topragi…
Yaratmis olsaydim hepsini.
Dusunmus olsaydim en ince ayrintilarini, tum mekanizmalarini.
Kan pompalayan bir kalp vermis olsaydim onlara. Ama bunu
cok otesinde anlamlari
olsaydi bu kalbin. Anlayana.
Gozle gorunmeyen ama inanilmaz bir zeka iceren bir mekanizmayla donatmis olsaydim.
Iclerinden insan denilenine biraz da fazlaca akil vermis olsaydim.
Tek ayricaligi akli olan ve kendisine “insan” dedigim bu
yarattigim, kendini digerlerinden
sadece bu yuzden cok
ustun gorseydi.
Unutsaydi nerden geldigini ve nereye gidecegini.
Unutsaydi burada olmasinin nedenini.
Unutsaydi “insan” olmanin aslini, anlamini…
Birbirine zarar verseydi.
Tasa, topraga, kurda, kusa, dogaya, hayvana, herseye ama dunya uzerindeki kendi turu de dahil herseye zarar verseydi.
Gozu donmuscesine, sanki hic ölmeyecekmiscesine, oburca yasasaydi. Hic doymak bilmeyen bir ac gozlulukle hep daha fazlasini isteseydi. O daha fazlasini elde etme yolunda hic engel tanimasaydi. Onune cikan insan ya da hayvan, her canliyi hirpalasaydi.
Guc gosterileri yapsaydi.
Gucun bu sozde guc gosterilerinde oldugunu sansaydi.
Gucun itibarda oldugunu sansaydi.
İtibar pesinde kossaydi sadece, guc pesinde, zevk pesinde…
Onune cikan her canliyi incitebilseydi bu ugurda.
Ornegin mahallesindeki evsiz insandan kurtulsaydi bir cirpida.
Ya da bir gecekonduya siginmis sokak hayvanlarindan.
Ya da gerekirse anasindan babasindan…
Fark etmeseydi onun icin.
Kapansaydi ona verdigin gonul gozleri…
Merhamet duygusu bitseydi.
Agzindan kopukler sacarak incitebilseydi.
Tum merhametsizligin ustune geceleri rahat uyuyabilseydi.
Durdum dusundum.
Dusundum ki bu adina “insan” dedigim varligi ben yaratmis olsaydim.
Kendisi kadar akil vermedigim her canli birbirine asla bilerek zarar vermezken,
Kendisi kadar akil vermedigim her canli asla bir digerine iskence yapmazken,
Kendisi kadar akil vermedigim her canli bu dunyaya sahip cikarken, bu Tanrisal Plan’da ustune duseni fazlasiyla yaparken…
Ozgun Ozturk, 12.03.2005
