O
kadar hikaye var
O kadar can
O kadar yaralı ruh
Korkmuş, ürkmüş
İtilmiş, kakılmış
Dövülmüş, kovalanmış
Ruhları, bedenleri hırpalanmış
Bir de ben var
Sanki hep aynı noktada
Bir adım ileri gidemeyen
Hep yerinde sayan
Her hafta temizlediğimiz boklar gibi
Sanki hep aynı, değişmemiş gibi
Gidiyorum gidiyorum da ilerlemiyorum gibi
Sanki hep yerimde sayıyorum gibi
Yokmuşum gibi, hiç gitmemişim gibi
Çaresizim, yetersizim gibi