Sanirim bu gece
delirmediysem, artik hic delirmem.
Sanirim bu gece bu kadar
uzuntuyle kalbim basa
cikabildiyse, gelecek her
aciyla basa cikabilir.
Size daha once de demistim, mumkunse bana artik "insan" demeyin. Ben bana "insan" denmesini reddediyorum.
Bu gece, ben bu gozlerimle,
bir iskenceyi gordum. Bu
"insan" gozlerimle, "insan" denen
o kisilerin ve
yavrularinin bir
"kurt" denen,"vahsi" denen hayvana
yaptiklarini gordum.
Bir canli'nin korku dolu gozlerini gordum.
Agzina sopa sokulup baglandigini gordum. Ayagina zincir baglanmis, yerlerde suruklendigini gordum.
Daha da korkuncu birilerinin, kendine "insan" diyen birilerinin bu haldeki hayvani "zafer" kazanmis edasiyla kulaklarindan tutup kaldirip poz verdiklerini gordum.
Agzindaki sopayi cekip aldiklarinda agzindan akan kanlari gordum.
Bu sadece "Allah onu oyle yarattigi" icin kendisine " kurt" denen, bu sadece "dogasi geregi" kurtluk yapan hayvanin maruz kaldigi iskenceyi gordum.
Kocaman bir kangali kurtun ustune saldiklarini gordum.
Sanirim ölmüs kurtu hala sopayla durttuklerini gordum.
"Allah oyle yarattigi" icin kendisine "insan"
denen bir canlinin yaptigi iskenceyi gordum.
Bu iskenceden nasil zevk aldigini izledim.
Ben bu gece bu gorduklerimden cok korktum.
Ben bu gece bu vahsi kurt'dan hic korkmadim.
Ben bu gece bu insanlardan, bu insanlardan, bu cocuklardan cok korktum. Guluyorlardi, egleniyorlardi, poz veriyorlardi.
Kurt ise gozleri kocaman acilmis, hepsine bakiyordu. Kurtun sanki sadece 2 gozu yoktu. Kurt, sadece gözdü. Kurt, sanki yuzlerce goz olmustu da orada ona iskence yapan, eglenen onlarca insani goruyordu, sanki televizyonlari basinda bu olayi izleyen milyonlarca insani goruyordu.
Kurt sanki tum dunyayi goruyordu. Ve kurt soyle soyluyordu:
- NEDEN?
Ben bu gece ve bundan sonraki her gece, yasadigim her gun ve gece, o kurt'u, yasadiklarini, gozlerini asla ama asla unutmayacagim.
Bu gece tum bunlari seyredip de "bu insanlara da yapiliyor. Siz de bu hayvan isini abartiyorsunuz" diyen kisileri de unutmayacagim.
Bir gun , hayvan ya da insan fark etmediginde, onemli olanin "aciz durumdaki bir canliya" yardim etmek oldugunda, sanirim iste o gun, hepimiz gercekten "insan" olacagiz.
Bir gun, size bir yardim istegiyle geldiginde birileri, ben "once insan diyorum" demeyip de o anda, tam da o anda kalbiniz "yardim isteyen" bir cana kapilarini actiginda ve sizin bu can'a, hayvan da olsa yardim ettiginizde, tam da o anda sanirim bir seyler degisecek .
Bir gun, hayvan ya da insan fark etmediginde, aci ceken bir canlinin acisini kendi bedenizde de hissettiginizde, bedeniniz, kalbiniz sizladiginda, sanirim iste tam da o gun, bugunku kurt'un ne hissettigini anlayacaksiniz.
Ve sanirim o gun sizin de kalbiniz kurtun kalbi olacak, sizin gozleriniz kurtun gozleri olacak ve tum dunyaya soracaksiniz "neden" diye...
Sevgili Savas Ay'a ve ATV'ye bu goruntuleri ekrana getirerek gosterdikleri duyarliliga tekrar tesekkur ederim.
Ozgun Ozturk
