marul oğlan

İzmir’liyim ya, marul benim için sofranın vazgeçilmezi
Salatanın prensesi, lezzeti

Bir dönem de İstanbul’lu oldum ya
Alışamadığım İstanbul aksanıyla “maaaarul” denmesi
Marul diye kısaca söylediğinde insanların sana tuhaf bakması

Bugün ise beyaz, gururlu, sakin bir oğlan çocuğu
Adı marul
Kendi ise “maaaaağrur”

Marul geçtiğimiz cumartesi kısırlaştı
Kısırlaştıktan sonra da tuhaflaştı
Sanırım marulun kanalları açıldı
Hani şu “3.göz” denilen kanal
Hani tam 2 gözünüzün arasındaki chakra

Marul kaldırıyor kafasını birden bire
Dikkatli dikkatli bakıyor tavana birini görmüşcesine
Takip ediyor sonrasında
Bir de olmayan sineklerin peşinde
Önce dalga geçtik bu durumla
Sonra ilacın etkisinden olduğunu öğrendik
Zamanla geçeceğini

Ama olmuyor
Bir türlü geçmiyor
Marul açıldıkça açılıyor
İyi saatte olsunlara karışıyor

Ya da o günden beri deli gibi aradığı toplarını
Tavanda uçarken görüyor, onlarla vedalaşıyor

Bir şey değil, hafif hafif  ürkütüyor
Yani durduk yere
Müthiş bir heyecan içinde
Benim görmediğim birilerini gördüğünde
Onları takip ettiğinde
Ve özellikle de bu “ona görünenler” tavanda ikamet ettiğinde
Şöyle hafif hafif ürperiyorum
Bu halüsinasyonların gerçekten de ilacın etkisi olmasını diliyorum
Tez zamanda geçmelerini bekliyorum
Yoksa ben hafif hafif keçileri kaçırıyorum

Özgün Öztürk
20.04.2005