şaşkın ördek yavrusu

Bundan birkac gun once bir ordek yavrusu buldum ben

Kendisi sokakta islak, sapsal ve saskin,  ne halt edecegini bilmez dolasirken

Eve getirdim, gecici ailesi olmaya karar verdim

Ona yuva yaptim, yemek ve su verdim

Ancak bizimkinin bitmedi aglamalari ve ic gecirmeleri

uykusunda bile devam etti

Ogrendim ki ailesini ozlermis bizimkisi

Yalniz yasayamazmis kendisi

Sizi bellermis annesi, ailesi

Tam da bizim gibi, degil mi?

Her birimiz hayatin her aninda bir saskin ordek yavrusu olmadik mi?

İsteriz ki sevdiklerimiz hep yanimizda olsun

İsteriz ki guvenli evlerimizde sevdiklerimizle olalim,  her zaman birlikte

Eger olur da bundan yoksun kalirsak da

İlk gordugumuz insana baglaniriz ayni ordek yavrusu saskinligiyla

Onun aslinda bizimle ayni olmadigini fark ettigimizde

Ve korkunc bir hayal kirikligi hissettigimizde

Cok gec olmustur artik, baglanmisizdir, sevmisizdir, saymisizdir bir kere

Kac kez hayal kirikligi yasamisizdir, dusunsenize

Kimler hayal kirikligina ugratmistir bizi sessizce

Kimlere deger vermisizdir gereksizce

O yuzden, bu ordek yavrusu asiri buyuyup de bilinclenmeden

Onu verecegim ben

Onun hayallerini yerle bir etmeden,

Aslinda ne kadar da farkli oldugumuzu cok fazla hissettirmeden

Bazen diyorum ki gercekten ordek yavrusu olsam ben

Ve yasasam kimsenin gercek yuzunu fark etmeden

Ozgun Ozturk, 07.09.2005

ozgun@yasamhakkinasaygi.com