Yedikule hayvan barinagina Meral Hanim’i ziyarete
giderken ‘’bakalim, bu sefer ne korkunc bi yere
gidicem.
Kimbilir ne can’lar soluyor orada da’’diye dusunuyordum.
Tarif uzerine buldugum barinagin kapisindan iceri girer
girmez buyuk bir saskinlik gecirdim. Bi kere
burasi ‘’barinak’’
kokmuyordu.
‘’Barinak’’ kokusunu barinaga gidenler bilir.
Hani barinaga gelen kopek sahiplenecek o zar zor
buldugunuz kisilere barinagi gezdirmeye basladiginiz
anda hemen kokudan rahatsiz olup burunlarini kapatirlar.
Hani her gelenin yuzunde o korkunc tiksinti
ifadesi vardir. Hani o tiksinmis, bir an once kacmak isteyen
yuzlere en sevimli ve ayni zamanda en
acindirici
halinizle barinakda cekilen cileleri anlatirsiniz,
onlarin sahiplenecegi bir kopegin aslinda kurtaracaklari
bir ‘’can’’ oldugunu hissettirmeye calisirsiniz.
Anlattiklarinizla yureklerine dokunmaya calisirsiniz ki
bir ‘’can’’ evlat edinsinler. Bazen dokunursunuz o
yureklere, zaten onlar yurekleri kocaman insanlardir.
Iste ‘’Yedikule’’nin kapisindan girer girmez ilk anda
alamadigim o ‘’barinak ‘’ kokusu sasirtti beni. Neden
kokmuyordu? Neden o agir, kotu koku yoktu?
Ve uzerinize dogru kosusturan sevgili yavru, sakat, cok
ama cok yasli, her birinin ayri bir oykusu olan ‘’can’’lar!
Sevdiriyorlardi kendilerini. Enteresan bir sekilde kavga
da etmiyorlardi birbirleriyle.
Ve Meral hanimin yanina yuruken saginizda bir adet
‘’EFE’’, adi efe, kendi efe, dunya guzeli bir danua.
Inanilmaz hos bir klube, uzerinde ismi yazili. Hemen efenin klubesinin yaninda ‘’terrier villalari’’.
Iceride
200 terrier oldugunu sonradan ogreniyorum. Hepsi trasli,
irili ufakli terrierler. Ve hepsi temiz,
belki biraz patiler kararmis, o da yaramaz bir kac tanesinin. :))
Solda ise koguslar!’ koguslarda birbirinden iri,
birbirinden saglikli kopekler. Koguslar da piril piril.
Her kogusta o kadar cok kopek, hepsinin sagda ve solda
klubeleri, isi yalitimli, bazilari catida, bazilari
klubesinde, bazilari ortalikta. Ve yine gozlerim olmayan
‘’kaka’’lari ariyor. Nasil ‘’kaka’’siz ve ‘’koku’’suz
bir barinak olabilir? Gercekten inanamiyorum ve canim
yaniyor. Oluyormus iste diyorum, oluyormus ve hayvanlar
ölmüyormus! E, bunu icinde gunde 4 kez temizlik yapmak
gerekiyormus, ama o da yapiliyormus iste!
Meral hanimla tanisiyorum. Kendisi ‘’gonullu barinak
yoneticisi’’. ‘’gonullu ‘’ olarak haftanin 7 gunu
barinakda! Gonullu olarak barinagin projesini o cizmis,
insaatin basinda o durmus. Kendisi mimar. Masasinda
dosyalar. Aksam evde calisiyormus.
‘’Burasi pilot barinak olmali, ornek barinak, bu model
tum barinaklara uyarlanmali’’ diyorum Meral hanima belki
o gun boyunca en az 20 kez. Oyle tatli ki. Yorulmadan
bana nereden nereye geldiklerini anlatiyor, barinagi
gezdiriyor, her bir kopege ismiyle hitap ediyor,
hikayelerini anlatiyor. ‘’ Kopek’’ mi dedim yoksa? Her
bir cocuguna demeliydim oysa… onlarin hepsi oranin
cocuklari, Meral Hanim’in cocuklari ve hepsi cok ama cok
mutlu.
O gun asilama ve ilaclama gunuydu. Sistematik bir
sekilde, gorevliler koguslara girip her kopegi sirayla
asiliyor, ilacliyor ve ‘’oje’’yle isaretliyor. Yapilan/yapilmayan
karismasin diye. Meral hanim hemen uyardi beni ‘’
kafalarina oje surup isaretliyoruz, kan zannetme’’ diye.
Gercekten bi sure sonra etraftaki kirmizi kafalar hizla
cogaliyor! J))
Yemekhane yine beni sasirtiyor. Temiz bir yemekhane.
Ortalik piril piril. Ekmekler yerlerde yayilmis degil,
hepsi bankonun uzerinde posetlerde! 2 dev kazan kayniyor,
icinde tavuk kiymalari. Ve temiz! Temiz, temiz, temiz…
Ben ‘’mutlu maymun’’ ve ‘’duygusal teyze’’ rolleri
arasinda gidip gelerek bir gun gecirdim barinakda.
Onlarca dost edindim. En son cikarken beni kapilara
kadar gecirdiler. Yuregim tek gozu olmayan o bebekte
kaldi, tel gozu mavi olmus, kor gibi ama iyilesecekmis,
Meral Hanim oyle dedi. Yeni gelenlerden… bi dahaki
gidisimde eger sahiplenmediyse iyilesmis gorecegime
eminim.
Bi de koseyi donunce sol kogusta, body var. Nassil dana
gibi, nassil tatli ve nassil komuttan anliyor. Zavalli
kangala ne demeli? Sokakta insanlar korkup kafasina
kalasla vurmuslar ve denge merkezi gitmis. Hayvancik
sallana sallana yuruyor. Ama yine de gorunce
sasiracaginiz kadar saglikli. Sadece biraz sarhos gibi
yuruyor! :))
Simdi diyorum ki ben tum Turkiye’deki arkadaslarim, bu
maili bitirir bitirmez hemen www.yedikulehayvanbarinagi.com
adresine bir tiklayin. Sevgili efe ve digerlerinin
oykulerini bir okuyun. Neler yapabilirsiniz bir gorun.
Ve sevgili İstanbullu arkadaslarim, sitede adres krokisi
mevcut, hadi bu haftasonu kendinizi ve onlari
odullendirin. Orada onlara vereceginiz sevgi onlar icin
ilac olacak. Onlardan size akacak sevgi ve pozitif
enerji ise size butun hafta yeter de artar bile!
Terrier villalarina girince dikkat edin. Uzun boylu,
beyaz erkek – hemen taniyacaksiniz, en cok o sevilsin
istiyor. Sonra gittikce kendini kaybediyor! :)))